Gratis videotraining: Stap uit de piekerfabriek

Zit jezelf niet langer in de weg en ga doen wat je droomt!

leven als een non

15 mei 2017 • Geen categorie

Volgende week op dit tijdstip zit ik in een klooster. Dan trek ik me een paar dagen terug in de stilte. Mijn ritme volgt dan het ritme van de stilte. En wat zich daarin aandient. Niets hoeven. Niets moeten. Ik wilde dit al een tijdje. Omdat ik weet dat het goed voor me is. En ik ben zo blij dat ik het mezelf gun. Want ik weet hoeveel het me brengt als ik me even terugtrek uit het leven van alledag. En even echt alleen maar hoef te ‘zijn’.

Ruimte maken, liefdevolle aandacht voor mezelf. Het gaat niet altijd vanzelf. Want ook al weet ik dat het heilzaam is: mijn hoofd weet altijd genoeg redenen te bedenken om er niet aan toe te geven:
“In oktober was je ook al op een retraite!” Tja. Het zou echt te raar zijn om dat dan nog een keer te doen.
En: “Dat kan echt niet eind mei! Precies in die periode voor de zomervakantie is het druk en er zijn al zoveel vrije dagen die maand. Dan heb je veel te weinig ruimte om afspraken te maken met je klanten”.  “En in juni ben je ook al weg”. Dat was in maart, toen ik me wilde aanmelden. En in de weken nu vlak voor de retraite komt er ook weer van alles op. “Hoe gaat dat thuis dan? De meisjes zullen je echt missen”. “En hoe moet dat met het compassieprogramma dat bijna van start gaat?”.

Ik weet dat dit precies de verkeerde redenen zijn om het niet te doen. Het zijn redenen gebaseerd op angst. Tekort. Te weinig. Op wantrouwen. In plaats daarvan kies ik ervoor om te vertrouwen. Toe te geven aan het verlangen. Liefde te voelen. Ik ben zo blij dat ik dit ga doen. Dat ik dit mag doen. Van mezelf ;-). Ik heb er zoveel zin in. Het voelt eigenlijk alsof het op precies het juiste moment komt. Middenin de drukke tijd juíst vertragen. Op deze manier voor mezelf zorgen is als het zuurstofmasker in het vliegtuig. Als ik dat eerst zelf op zet kan ik er beter zijn voor anderen die me nodig hebben. Zelfzorg zorgt ervoor dat ik er JUIST kan zijn voor mijn gezin. En voor mijn klanten. Helemaal.

En hoe is dat met jou?
Hoe vaak maak jij jezelf wijs dat je eerst voor de ander (of: alle anderen) moet zorgen. En dan pas voor jezelf? Het is niet gemakkelijk om dat te veranderen. Dat weet ik maar al te goed.

Ruim een jaar geleden maakte mijn bedrijf een flinke groei door. Ik had een online programma gemaakt waar meer mensen aan meededen dan ik had durven dromen. Ik had veel nieuwe coachklanten. Ik voelde dat het veel was. Maar besloot om door te gaan. Ik was zo blij met dit succes. En ik ging heel hard werken. Om er voor iedereen te kunnen zijn. En toen…was het ineens op. Mijn energie (ik pikte het ene virus na het andere op). Mijn inspiratie (daar kreeg ik geen verbinding meer mee). Ik wist het even niet meer. En ik voelde me ook niet in staat om er echt te zijn voor  mijn klanten. Laat staan voor mijn gezin. En mezelf.

Ik stopte. Letterlijk. Ik moest wel. Dat realiseerde ik me heel goed. Veegde mijn agenda leeg. En vertraagde alles. Eerst mezelf voeden. En dan mijn gezin. Dat was even mijn kleine universum gedurende een paar weken. Ik kwam tot langzaamaan tot rust. Ontdekte dat rust een belangrijke basis is. Voor mij. Ik wandelde wat af. Trakteerde mezelf op een fijne lunch. Las de boeken waar ik al die tijd geen tijd voor had. Schreef. En mediteerde. Mijn slaap werd dieper en langer. De kern van wat ik mezelf in die tijd gaf was: compassie. En langzaam maar zeker kwam ‘het’ terug.
Natuurlijk kon ik boos zijn op mezelf dat ik het zo ver had laten komen. Natuurlijk was ik bang. Als zelfstandige rust nemen kan echt spannend voelen. Mijn angst groeide toen ik stopte.

En ik koos steeds als dat opkwam heel bewust voor vertrouwen. Iedere keer weer. Voor loslaten van de angst. Ik besefte dat de les die ik leerde wezenlijk was. Ik troostte mezelf. Gunde mezelf wat ik nodig had. Zachtheid. Liefde. Geborgenheid. Steun. Ik en mijn gezin stonden op 1. Daarna de rest van de wereld. Ik ging steeds meer ervaren hoe ik gesteund en geleid werd. En ik werd aangemoedigd door lieve mensen om me heen. Er kwamen mooie tekens op mijn pad. In die tijd kwamen er mooie opdrachten mijn kant op. Zonder dat ik ze had opgezocht kwamen ze naar me toe. Dat sterkte mijn vertrouwen.

Langzaamaan kwam het weer terug. De inspiratie. Het vertrouwen. De flow. De moeiteloosheid die ik daarvóór voelde op momenten dat in inspiratie helemaal toeliet. En ik zag ook de reden van dit alles. In die tijd ontstond als vanzelf het programma ‘Eilandjes van rust’. Met oefeningen om op vakantie écht helemaal in de rust te glijden.

28 dagen compassie- van zelfkritiek naar zelfliefde
Wat ik mezelf geleerd heb in die tijd geef ik met veel liefde door aan jou. In mijn blogs. In mijn werk. En datgene dat mij heeft geholpen om deze shift te maken heb ik nu verwerkt in een online programma over.. hoe kan het ook anders: compassie!

28 Dagen compassie is een programma dat je in 4 weken tijd gidst om een shift in jezelf te maken. Van zelfkritiek naar zelfliefde. Van hoofd naar hart. We starten op 9 juni. En ik zou het geweldig vinden als jij het jezelf gunt om mee te doen. Als jij ook gaat zorgen voor jouw zuurstofmasker.  Doe je mee? Je kunt hier alles lezen over het programma en je meteen ook aanmelden. Een prachtig cadeau voor jezelf!

Volgende keer komt er weer een blog met een podcast: ‘waarom compassie ontwikkelen zo heilzaam is’.

Voel maar eens hoe 28 dagen compassie jou zou kunnen helpen. Wat het je zou kunnen brengen.
Ik wens je een heerlijke week vol zon op je gezicht. Wind door je haren. En zorg liefdevol voor jezelf!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Menu Title